KRZYK GOŁĘBICY
Krzyk Gołębicy – scen. i reż. Sani Elhadj Magori, Niger, Wybrzeże Kości Słoniowej, Francja, 2010, 62min.
POLSKA PREMIERA
„Krzyk gołębicy” to alternatywny film drogi. W latach 70-tych XX wieku wielka nigryjska śpiewaczka, Hussey swoim śpiewem skłoniła całe rzesze młodych ludzi do opuszczenia kraju w poszukiwaniu dobrobytu w innych krajach. Przejęci jej słowami masowo udawali się na emigrację zarobkową. Wśród tych, którzy wyjechali, był ojciec reżysera. Magori przyjeżdża do podstarzałej już gwiazdy i prosi ją, żeby ponownie nakłoniła swoich rodaków, tym razem do powrotu, przekonała ich, że już nadszedł czas. Tym samym, czterdzieści lat później, Hussey komponuje nową piosenkę i wyrusza wraz z reżyserem do Abidżanu, stolicy Wybrzeża Kości Słoniowej, żeby przypomnieć pobratymcom o ich ojczyźnie… tylko czy głos 'gołębicy’ ma wciąż tę samą moc przemawiania?
Data: Niedziela, 10.08.2025
Godzina emisji: 8:55
„To niesamowite, jak Sani Elhadj Magori jest w stanie nakręcić taki dokument, gdzie wszystkie postacie czy sytuacje wydają się być wzięte żywcem ze scenariusza fabularnego. (…) Reżyser prowadzi nas przez swoją narrację zostawiając oniemiałych niesamowitą siłą charakteru 'gołębicy’ i jej donośnego głosu.”
JEAN MARIE BARBE, Ardeche Images
Festiwale, nagrody m.in.:
2011: MFF Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej (Najlepszy Dokument), MFF Afrykańskich Amiens (Najlepszy Dokument), FESPACO (Najlepszy Film Video)
Zdjęcia: Jean-François Hautin
Obsada / muzyka: Zabaya Hussey
Język: haoussa
Wersje językowe pokazów: angielski, polski
Sani Elhadj Magori – ur. w 1971r. w Nigrze. Filmowiec i dziennikarz. Ukończył studia agronomiczne w Algierii, po czym przez wiele lat pracował dla różnych czasopism we Francji i w Nigrze. W międzyczasie podjął się studiów reżyserskich na Uniwersytecie Gaston Berger w Senegalu. Już pierwsze dokumenty wykazały jego niesamowity dar do angażowania widza za pomocą prostych środków. Debiutancki dokument „Pour le meilleur et pour l’oignon” [Jak najlepiej i dla cebuli] (2005) to fascynujący portret zbiorów cebuli i wpływie jakie mają na los jednej rodziny. Nieobce są mu też formy bardziej eksperymentalne, jak krótki dokument „Notre pain capital” [Nasz kapitał w chlebie] o systemie sprzedaży chleba na wyspie Saint Louis.